Op de vlucht voor Gods opdracht daalt Jona af naar Jafo, af in het schip, af in slaap — terwijl de storm om hem heen woedt. Ongehoorzaamheid voert altijd de diepte in, totdat God ingrijpt: Hij stuurt de storm juist omdat Hij te barmhartig is om Jona aan zichzelf over te laten. Ook als wij onze vingers in onze oren steken, trekt God Zijn handen niet van ons af. Aan Zijn barmhartigheid valt niet te ontsnappen.