‘Jezus weende.’ De Heere kent de pijn van verlies niet alleen van buitenaf, maar uit eigen ervaring. Aan het graf van Lazarus deelt Hij in het verdriet van de rouwenden. Voor Gods kinderen is de dood niet het einde, maar dat neemt het gemis niet weg. Daarom kunnen verdriet en hoop naast elkaar bestaan. In onze rouw zien we op Christus, de Opstanding en het Leven.