‘Het werd duister over heel het land.’ Wat voor de soldaten routine lijkt, wordt door God Zelf getekend als uniek: ‘dit is niet zomaar een terechtstelling’. Want aan het middelste kruis hangt ‘de mensgeworden God’. Zijn lijden gaat dieper dan zichtbaar is: ‘het lijden van Zijn ziel’ onder de scheiding van de Vader. Toch klinkt het: ‘Het is volbracht’– de schuld is voldaan. Zo komt Zijn kruis dichtbij, en opent het in de duisternis het licht van het leven.