Lijden is werkelijk en het doet pijn. Petrus weet dat Gods kinderen door ‘allerlei beproevingen’ bedroefd kunnen zijn. Toch wijst hij op een hoopvolle werkelijkheid: het lijden duurt slechts ‘een korte tijd’ in het licht van de eeuwigheid. En wij gaan er niet alleen doorheen. Christus vereenzelvigt Zich met Zijn volk en leeft met hen mee. Onze grote Hogepriester kent elke hartenpijn, en eens zal het lijden plaatsmaken voor heerlijkheid.