David voelt zich vergeten en verlaten. ‘Hoelang nog?’ klinkt zijn roep. Soms lijkt het alsof God ver weg is en wij alleen door het dal gaan. Toch weet David dat zijn gevoel niet het laatste woord heeft. Hij herinnert zich Gods goedertierenheid en besluit: ‘Ik vertrouw op Uw goedertierenheid.’ Zelfs wanneer wolken het zicht ontnemen, blijft Gods zorg bestaan. ‘Ik zal u niet vergeten.’ Zo leert het hart rusten in Zijn trouw.