Rui-Jun wordt sinds haar jeugd dagelijks geconfronteerd met racisme. Ze wordt uitgescholden en zelfs bespuugd op straat. Ze schaamt zich als kind zo erg voor haar achtergrond dat ze liever niet meer wil leven. Inmiddels gebruikt ze haar ervaring om anderen een stem te geven met Asian Raisins. Hoe leer je je afkomst omarmen als daar je hele leven alleen maar racistische opmerkingen over gemaakt worden?