Urbanus noemde zichzelf tot eind jaren '70 'Urbanus van Anus', als verwijzing naar de groep waarmee hij helemaal in het begin van zijn carrière samenspeelde. Met die groep maakte hij maar vijf liedjes, waaronder wél de -intussen- klassiekers 'Fillemong en Fillomeen' en 'Gigippeke van Meulebeik'.